Begin van dovencultuur
Het concept van Dovencultuur werd voor het eerst onderkend in 1965 in de Dictionary of American Sign Language door William Stokoe, Carl Croneberg en Dorothy Casterline. Voor die tijd werden doven alleen bekeken door medici en opvoedkundigen als zijnde doof of slechthorend, niet in termen van hun eigen cultuur.
Boeken in gebarentaal (op de Frankfurter boekenbeurs)
Op de boekenbeurs van Frankfurt wordt de eerste reeks uit een Videobibliotheek in gebarentaal gepresenteerd. Het is een Europees project dat klassiekers uit de wereldliteratuur ook voor Doven met leesmoeilijkheden toegankelijk wil maken. Anna Cerncic, pedagoge en gebaren-vertelster verdedigt haar project: “Voor de meeste doven menen is de gebarentaal de natuurlijke moedertaal. De gesproken en geschreven taal zijn voor hen eigenlijk aangeleerde vreemde talen, die ze eigenlijk onvoldoende beheersen om een heel boek uit te lezen. De SingnLibrary zou kunnen helpen om een brug te zijn tussen literatuur en gebarentaal.” Vanuit het project verschenen al vertalingen in het Duits, Oostenrijks, Sloveens en Hongaars. Sinds 2009 zijn 10 videoboeken gemaakt die ook op www.signlibrary.eu te zien zijn. Onder andere; De kleine Prins van Antoine de Saint Exupéry, De verwondering van Kafka, sprookjes van de gebroeders Grimm en het gedicht De Panter van Rainer Maria Rilke.
http://www.news.de/ratgeber/855075161/buecher-in-gebaerdensprache/1/
