George T.Dougherty (1860-1938)

“Wie zou honderd jaar geleden gedroomd hebben dat dit ooit zou mogelijk zijn? Vroeger waren de doven ongeschoold en ver van elkaar verspreid, ze kenden elkaar niet; en hun invloed was, natuurlijk, nihil.”

George T. Dougherty, op het Wereldcongres van de doven in 1893 geciteerd uit het boek van H-Kirksen L. Bauman, Open Your Eyes: Deaf Studies Talking (University of Minnesota Press 2008): p. 101.

Geboren op 4 januari 151 jaar geleden in Missouri werd George Dougherty chemicus. Hij bleef doof na een tyfusaanval op zijn tweede. Hij ging naar de Missouri Dovenshool en daarna naar Gallaudet College, waar hij zijn diploma’s behaalde. Zijn specialiteit was industriële chemie. Hij werkte voornamelijk in de staalindustrie in Chicago. Hij ontwikkelde procédés om het nikkel en vanadiumgehalte in staal te bepalen. En het zoutgehalte in petroleum. Hij was één van de stichters van de Nationale Vereniging voor de Doven. Was voorzitter van het Wereldcongres van de doven in 1893, dat samenviel met de Wereldtentoonstelling in Chicago. Hij was een sterke voorstander van staatsonderwijs.

http://disstud.blogspot.com/

Doof koppel baat verguldatelier uit

Al 15 jaar bestaat het atelier Metze in Blankenrath in de Duitse landsstreek Hunsrück. Dat willen Thea (56) en haar man Manfred Metze (60), beiden doof, natuurlijk vieren. Ze bedekken kaders met bladgoud. Dat doet Manfred al heel lang als werknemer, maar door zijn doofheid durfde hij het niet aan om zelfstandige te worden, tot hij het 15 jaar geleden met de hulp van zijn vrouw en kinderen Natalie en Daniël toch aandurfde.

http://www.taubenschlag.de/

Liefde tijdens de Deaflympics

Een betoverende speelfilm met uitstekende acteurs, en je kunt hem gratis bekijken op YouTube. Het is haar droom om een medaille te winnen op de Deaflympics. Zijn droom is het om als kok vooruit te komen in de wereld. Kunnen beiden hun droom werkelijkheid maken? Hoe zal het verhaal zich ontwikkelen als de horende Tian Kuo en de dove Yang Yang samen blijven? Een onderhoudend verhaal van “Hear Me” in het teken van de Deaflympics. Wie Engels verstaat of Chinesche gebarentaal mag zich de film niet laten ontgaan. De film staat in delen op YouTube.

http://www.gebaerdenwelt.at/artikel/kultur/unterhaltung/2010/04/02/20100402326053013.html

Gebarenreclame levert veel werk op

Gary Jacobson zijn passie is het helpen van dove mensen bij het invullen van hun belastingsbrief. Maar hij geeft geen geld uit aan reclame. Nee, hij zet zijn handeltje een dag lang op in een koffieshop. Op de foto helpt Gary, Renee Thomas en haar echtgenoot Matthew om hun belastingen voor het aanslagjaar 2009 in te vullen. Renee zegt dat ze al 10 jaar van Gary zijn diensten gebruik maakt, sinds ze hem 10 jaar geleden ontdekte. Gary heeft zijn laptop uitgepakt, zijn muis en een draagbare printer en zit aan een tafel aan het raam, achterin de zaak. Hij is doof geboren en leerde als kind liplezen en spreken. Belastingbrieven invullen is voor hem nu een fulltime werk. Gary legt alles uit in gebarentaal, en hij is eerlijk. Renee zegt dat ze heel wat doven kent die bedrogen zijn door mensen die hen zogenaamd gingen helpen. Nu heeft ze zelf een video gemaakt en doorgestuurd naar vrienden en kennissen. Probeer de dove belastingman eens. En ze zeggen dan, wat 35 dollar, ik heb vorig jaar 300 dollar betaald. De positieve reclame levert op. Gary heeft nu al 1.300 klanten en de meesten kunnen zelfs horen.

http://www.scpr.org/news/2010/03/15/deaf-taxman/

Dove kapper krijgt een officiële vermelding als zelfstandige met een handicap

Muramasa Honda (78) die een kapperszaak heeft in Yasshiro op het Zuidelijk Japanse eiland, heeft een medaille gekregen door de minister van gezondheid omdat hij één van de zelfstandigen is die zonder hulp hun handicap overwinnen. Muramasa, die doof geboren is, heeft zijn zaak meer dan 50 jaar opengehouden. Hij begon toen hij 22 was en werd 5 jaar later zelfstandig. Hij en zijn dove vrouw Kuniko hebben de zaak sindsdien uitgebaat. Hij heeft ook 20 jaar gewerkt als vrijwilliger. Als kapper gaat hij één maal per maand naar mensen met een handicap en knipt gratis hun haar.

http://deafjapan.blogspot.com/

Student uit Salford wordt de eerste dove verpleger

Een student van de Salforduniversiteit werd de eerste verpleger die ingeschreven werd in het register die ook Engelse Gebarentaal gebruikt (BSL), en komt daarbij dat het zijn moedertaal is. Andrew Maxim studeerde af met het diploma Geestelijke Gezondheidszorg. Hij werd daarmee de 10^de dove over heel Groot-Brittanië die een verplegerdiploma haalt. Hij kreeg direct een baan aangeboden in het Nationaal Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg en Doofheid in het Prestwich Ziekenhuis. De eerste dove verpleegster studeerde af in 2003. Om de eenvoudige reden dat voor 1999 doven niet konden studeren omdat er geen ondersteuning voorzien was.

http://www.nursingtimes.net/whats-new-in-nursing/mental-health/salford-student-becomes-first-deaf-male-nurse/5007222.article

Dove bankier

Als Robert Davis met zijn klanten spreekt gebruikt hij gebarentaal. De 50-jarige Brit. Hij werkt voor de Dresdner Bank in Düsseldorf. Op zijn bureau staat een schildje met een oor met een streep erdoor. Het geeft aan waar dove klanten kunnen geholpen worden. Robert is zelf al verscheidene jaren doof. Hij spreekt met zijn dove klanten over het openen van rekeningen, invullen van belastingsbrieven, pensioensparen. Soms zijn de gesprekken met zijn klanten kleine theaterstukjes, want Robert moet soms volledig nieuwe concepten uitleggen in gebarentaal waarvoor nog geen gebaren bestaan. Davis kan ondanks zijn handicap met iedereen normaal spreken, want hij werd pas langzaam doof sinds zijn 40ste. Hij weet hoe spraak klinkt. Maar hij moest leren om de wereld van de doven binnen te duiken. Niet zonder moeite leerde hij gebarentaal. Nu gebruikt hij gebaren en soms woorden als de persoon tegenover hem kan liplezen. Als zoon van een Britse soldaat kwam hij toevallig in Duitsland terecht. Zijn ziekte die hem doof maakte heeft hij lang verzwegen uit schrik zijn werk te verliezen. En hij dacht dat ook zijn huwelijk op het spel stond, want als de communicatie met elkaar wegvalt zijn er veel koppels die uit elkaar gaan. Maar op een bepaald moment moest hij zijn ziekte toch aan de directie opbiechten. Die dacht even na. In dat deel van Duitsland, Nordrhein-Westfalen zijn geschat een miljoen doven en slechthorenden. Als de bank Davis kon omscholen om met die mensen bankzaken te bespreken, was het voor alle partijen een goede zaak. Toen zijn collega’s hem plots aan dat speciale bureau zagen zitten, waren ze verrast, maar ze waren direct solidair en deden hun best om ook wat gebarentaal te leren. Momenteel heeft Davis een klantenbestand van ongeveer 500 dove personen. Er zijn ook doven die van verder komen om speciaal door een dove bankier geholpen te worden.

http://www.faz.net/s/Rub2309A3DB4F3C4474B93AA8610A24AE0A/Doc~E0D84A7E3C35649DBBB7D8FE71700F5A6~ATpl~Ecommon~Scontent.html

Dove nachtclub werkster schrijft autobiografie,”The Hostess Talks In Writing”

Rie Saito(25) schreef haar levensverhaal “Een hostess spreekt met briefjes”. Het boek is gepubliceerd op 21 mei 2009. Ze werd doof toen ze twee jaar oud was door een ziekte. Ze werd een populaire hostess in een nachtclub in Ginza, de uitgaansbuurt in Tokyo. Het boek vertelt hoe ze moest vechten om aan de top te komen als barmeid. Ze werd strikt opgevoed door haar ouders helemaal in het uiterste noorden van Japan. Ze werd één van de onhandelbaarste meisjes uit de streek. Zo veel problemen als gevolg van haar doofheid dwongen haar uit het normale leven te stappen, aan de drank, roken en stelen. Uiteindelijk vond ze een baan om te overleven in een bar in Ginza. Ze werd de meest bekende barmeid door te schrijven. Ze communiceerde altijd met haar klanten met notities. Misschien voelden sommigen klanten zich wel op hun gemak bij haar door die manier van communiceren. Ze verdiende meer dan de andere hostesses en werd bekend als de hostess met pen en papier. Haar doel is nu om te gaan studeren in Hawai. Ik wil sparen en een schoonheidssalon openen.

http://deafjapan.blogspot.com/2009/05/deaf-nightclub-hostess-writes.html

Dove aan het stuur van een zware vrachtwagen

Pascal Kayser heeft in zijn leven nog nooit het geluid van een claxon gehoord. Als prematuur met een zware bilaterale doofheid heeft hij toch zijn rijbewijs C gehaald, wat hem het recht geeft om vrachtwagens tot 32 ton te besturen. In zijn familie zijn het allemaal vrachtwagenbestuurders. Het is gewoon zo, handicap of niet. Pascal had maar een droom, van kleinsaf. Hij wou in de voetsporen van zijn vader, broers en grootvader treden. In het jaar dat hij 40 wordt komt zijn droom eindelijk uit, dank zij zijn uithoudingsvermogen. Blandine Bideault heeft hem geholpen bij de cursus om zijn rijbewijs C te behalen. (Samen op de foto).

http://www.dna.fr/articles/200904/23/sourd-au-volant-un-poids-lourd,region,000011866.php

Doof-vriendelijk bedrijf in Azië

Natural Cool is een modelbedrijf. Kom binnen in het bedrijf waar airconditioning wordt gemaakt. Er zijn overal balustrades. De vloer is helemaal vlak. De liftknoppen staan laag. Het nieuwe gebouw van het bedrijf kost 30 miljoen dollar en is ontworpen om tegemoet te komen aan alle soorten handicaps. De politiek van het bedrijf heeft ertoe geleid dat het zelfs nu in moeilijke omstandigheden nog een vol orderboek heeft. Onlangs gaf het 70.000 dollar aan de Singaporese dovenorganisatie. Momenteel werkt er 800 man, 10 ervan zijn doof en het bedrijf wil er nog meer aanwerven als ze goede kandidaten vinden.

http://business.asiaone.com/Business/SME%2BCentral/Prime%2BMovers/Story/A1Story20090311-127777.html

Ondanks handicap een meester.

Een dove steenkapper, Marco Kaiser, werd vereerd met een prijs van het Vdk-Sozialverbandes Nordrhein-Westfalen. Het is een integratieprijs die voor het eerst uitgereikt wordt voor buitengewone prestaties van mensen met een handicap in het beroepsleven. Marco Kaiser leidt in Keulen het bedrijf van zijn ouders. Marco werd vooral geloofd voor zijn werk op het gebied van de integratie. In zijn bedrijf verschaft hij werk aan nog twee doven en een horende. Van kleins af leerde hij met stenen werken. Maar toen hij in 2003 zijn meesterbrevet moest halen was het verre van eenvoudig: “In tegenstelling met ander onderricht moest ik veel leerinhouden zelf studeren. En er werd zelden rekening gehouden met de doofheid van Marco.” Met zijn collega’s gebruikt Marco gebarentaal. Met klanten kan hij liplezen. Aan de telefoon vervangt zijn moeder hem.

http://www.ksta.de/html/artikle/1218660778081.shtml