John Brewster; een dove artiest die niet blind was voor de sterfelijkheid van kinderen.


Kunnen we aan de doeken van een schilder zien dat hij doof is? Communiceren de onbeweeglijke, passieve modelen de stilte van de portraitist? Een prachtige reeks schilderijen in het American Folk Art Museum gemaakt door John Brewster Jr.(1766-1854), een dove schilder van het menselijk aangezicht, laat uitschijnen dat de handicap van de artiest hem een speciale toegang gaf tot het innerlijk leven van zijn onderwerpen. Misschien. Het werk zelf is van belang, tegelijkertijd onvangbaar en konkreet, echt van deze wereld, en met toch een suggestie van eeuwigheid.
Brewster werd geboren in een redelijk welstellend milieu, afstammeling van een puriteinse familie uit New England. Zijn meest productieve periode viel in de periode dat de republiek nog in zijn kinderschoenen stond. Hij stond ten dienste van de welstellende handelaarsfamilies die het Amerikaanse ideaal voortstuwden.
Hij begon in 1890 en de daarop volgende jaren zocht hij zijn weg van Connecticut, over Maine, Massachusetts en het oosten van de staat New York op zoek naar opdrachten om portretten te schilderen. De mensen die hij schilderde hadden veel gemeen. Het waren overtuigde burgers, en in zijn weergave straalt hun rijkdom van het doek af. Je ziet het in de snit en de stoffen van hun donkere, strenge zwarte pakken en sneeuwwitte kragen.
James Prince, een goed boerende handelaar met thuisbasis Newberryport, Mass. , ontspant zich als een ontwikkeld heer, samen met zijn jonge zoon. Achter hem een schap met in leer gebonden boeken die de man zijn stand en ambities tonen. Hij heeft een air over zich van welwillend amusement, zonder zelfgenoegzaam te zijn. De jongen gelijkt uiterlijk op zijn vader maar zijn trekken zijn zonder expressie, alsof hij nog wacht op de nodige ervaring.
Kinderen waren de specialiteit van Brewster. Zowel jongens als meisjes staren de kijker ernstig aan. Hun kleine gestaltes gehuld in wijde jurken. Eén meisje heeft een mandje met aardbeien vast in haar vuistje, en een straaltje rood fruit drupt op haar andere hand. Haar kat ligt aan haar voeten en een groene weide strekt zich uit in de verte. Ze is Betsy Brewster, de half-zus van de schilder, vereeuwigd in 1800 als een kleine Eva in een Amerikaanse hof van Eden.
Haar minder fortuinlijke zus Sophia staat voor een donker veld met een zakkende zon achter haar hoofd. Sophia stierf datzelfde jaar toen ze 5 was, en waarschijnlijk schilderde Brewster haar portret na haar dood. Het straalt verdriet uit.
De alledaagsheid van kindersterfte hangt als een donkere wolk over deze stralende tentoonstelling. Brewsters kinderen spelen nooit of zien er ook niet als een deugniet uit. Kleine engeltjes in spe. Ze beschouwen bedenkelijk de verrassing die hun lot zal zijn.
Francis O.Watts met zijn rode kaken heeft een vogel op zijn wijsvinger zitten. In zijn andere hand houdt hij een blauwe draad vastgemaakt aan de poot van de vogel zodat de vogel niet kan ontsnappen. Het is een mooi beeld met een diepere betekenis; de vogel is de ziel van het kind, momenteel nog aardgebonden, maar klaar om hemels te zijn.
Of het doofzijn van Brewster er nu iets mee te maken had of niet, maar de artiest muntte uit in het uitlokken van oogcontact en het vastleggen van een relatie met degenen die hij schilderde. De onderwerpen van Brewster stralen een buitengewoon hoog niveau van intensiteit uit, en hij had blijkbaar het talent om die intensiteit op te zuigen met al zijn bruikbare zintuigen.

A DEAF ARTIST IN EARLY AMERICA: THE WORLDS OF JOHN BREWSTER JR. Tot 7 januari in het American Folk Art Museum, ‘( W.53rd St. Manhattan)

http://www.newsday.com/entertainment/arts.ny-etart4918684oct06,0,453163.story?coll=ny-arts-headlines

In het gebarencafé begrijpt de kelner alleen wat hij ziet!


Het is een uniek dafé in de wereld. In Parijs, in het Café Signes zijn de 3 kelners en de 3 keukenpieten doof. Nergens anders op de wereld bestelt men zijn maaltijd met zijn handen. De dagschotel kost 7,5 euro en het menu is aan 12,50 euro. In de hoofstad is dit goedkoop.De Café Signes staat hoog genoteerd in de gids ‘Paris pas cher’. Het verdient wel 3 sterren als het op durf aankomt. Het café is open sinds 2003 en straalt van het licht, alle deuren zijn in glas. Ook de bar is open en zichtbaar. Alles is erop berekend dat iedereen in het café met elkaar kan gebaren. Maar de meeste bezoekers weten daar niets van. Je komt binnen met grote honger en je verlaat het café verzadigd en je hebt een taal bijgeleerd.
Glimlachend komt de dove kelner aan je tafel. En op een mirakuleuze wijze begrijp je hem. Een wit boekje leert je het alfabet van de gebarentaal. Biefstuk friet bestellen is kinderspel. Je moet je gespreide vingers door elkaar slaan en het werkt. De kelner komt terug met frieten. Klop tweemaal met je vuist op tafel en je zegt ‘smakelijk’ in doventaal.
Zo verloopt alles goed en snel in het restaurant. Alsof er niets aan de hand is. En toch is al het personeel doof. Ze spreken niet. Toch werken ze als echte chefs. Ze letten op de groene lampen op het plafond en op de trillers aan hun broeksband. Eén trilling betekent; het is klaar, twee trillingen: haast je. Drie? Je bent ontslagen. Grapje lacht de bazin: Francine Daude.
Ze werkt voor een hulpcentrum voor doven. 20 jaar geleden openden we het eerste centrum maar het café is een betereC plaats om te tonen wat doven kunnen. Normaal zie je ze niet . Doofheid in Frankrijk is nog een beetje een ghetto.
Het Café Signes draait op 50 maaltijden per dag. Het is leefbaar. Het beantwoordt aan zijn eerste doel: mensen in de maatschappij reintegreren, maar ook de ogen openen voor de gewone man. Er zijn duizenden mensen die de wereld alleen maar zien door wat ze opnemen met hun ogen. Absolute stilte is een verschrikkelijke muur.
Met een dove persoon praten herinnert de horenden aan de essentie van het leven. Als je niet naar een dove kijkt bij het praten, dan negeer je hem. En hij of zij heeft het gevoel van niet te bestaan. En eigenlijk geldt voor horenden hetzelfde.
Je verlaat het Café Signes met een vol gevoel en het hoofd vol goede voornemens. We hebben vaste klanten die hier komen om zich te herbronnen. Buiten in de drukte kan je dan met een glimlach terug naar je dagtaak.

Bron: Ouest-France: 13/10/2006 à Paris

Doof-blinde man verrast door snelheidsboete.


Martyn Styles zei dat hij op de school van zijn zoon was toen de auto met zijn nummerplaat geflitst werd zo’n 320 km daar vandaan.
Toen de boete toekwam kon hij de brief natuurlijk niet lezen en gaf de brief aan zijn vrouw. Ze was zeer verbaasd en kon het niet geloven.
De politie verzekerde hen dat ze niets te vrezen hebben als het een vergissing is.
De politie heeft wel fotografisch bewijs dat de auto van M.Styles, een Renault Scenic, aan een snelheid van 36 mijl reed in een zone waar 30 mijl geldt. De boete bedraagt 60 pond en 3 punten van zijn rijbewijs. Normaal rijdt zijn vrouw met de auto, want Martyn heeft zelf natuurlijk geen rijbewijs.
Alles komt wel in orde, maar toch is Martyn Styles bezorgd, want dit is weer een geval van nummerplaatfraude. Iemand met hetzelfde model auto heeft zijn nummerplaat nagemaakt en denkt zo te kunnen doen wat hij wil zonder gepakt te worden.

http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/england/6077530.stm

Het mooie verhaal van Sophie, Miss Limousin 2007.



Voor het eerst in de geschiedenis van de Missen is een jonge dove vrouw verkozen om haar streek te vertegenwoordigen. Heel jong, heel mooi en heel doof. Ze won van 10 andere meisjes.Ze heet Sophie Vouzelud, is 19 en komt uit St.Junien in de Haute-Vienne. Ze is verkozen tot Miss Limousin 2007. Ze is groot, mooi, heeft bruin haar en groene ogen. Ze heeft veel troeven, maar ook een handicap. Ze is doof en praat dus ook anders. Maar ze heeft zich zonder stress en complexen voorgesteld en… ze heeft gewonnen. Ze werd gesteund door haar familie en door Valérie, haar logopediste. Volgende stap: de wedstrijd voor Miss France 2007. Haar andere projecten: ze wil mannequin worden.

Bron: France3

Dove jongen doet zijn verhaal van de brand





Als je ziet wat er overblijft van het huis van de familie Kearns in Vallejo, dan is het feit dat de 13-jarige Hobart Kearns dit overleefd heeft toch verbazingwekkend. Zwartgeblakerde ramen en de voortuin vol met afval van de brand.
“Toen ik het telefoontje kreeg van de buren dat mijn zoon nog in het huis was,” zei Ronald Kearns, de vader dan zei ik aan de buren:”Doe wat je kan om in het huis te gerakend.”
Met de hulp van een tolk zegt de jongen dat hij beneden was toen hij rook gewaar werd. Het was donker en ik kon het vuur zien. Ik liep toen naar boven naar de badkamer. Door de rook voelde hij zich gevangen:”Mijn ogen gingen steeds open en dicht en ik voelde me slaperig, maar ik bleef bidden tot God, a.u.b. God, a.u.b. God.”
Zijn buur hoorde hem ook op de muur slaan en zag hem tenslotte voor het raam staan schreeuwen op hulp.
Zijn ouders hadden hem die avond het vertrouwen gegeven om alleen thuis te blijven. Hij moet tenslotte zelfstandig worden. Daarom gaat hij ook naar een dovenschool in Fremont.

http://www.news10net/storyfull2.aspx?storvid+20728

Dove jongen gered uit huisbrand.


Vallejo (Californië-VS). De brandweer van Vallejo redden een 13 jaar oude dove jongen uit zijn brandend huis. Vrijdagnacht klom een brandweerman op de ladder naar een raam op de tweede verdieping, zwierde de jongen over zijn schouder, en droeg hem naar veiliger oorden.
“Dit is voor ons dagelijkse kost, alhoewel het niet altijd zo dramatisch is”, zegt William Tweedy. “Het voelt altijd goed als we iets kunnen doen.”
Het vuur begon toen een koolmonoxide detector ter grootte van een rookalarm van het plafond viel, recht in een halogeenlamp die voor één of andere redenen op de grond stond.
De hitte van de lamp was voldoende om het plastiek van de detector te doen ontbranden.
De brandweer wist dat er een kind in het huis aanwezig was. Ze kregen de oproep om 11 over 9 van een buur en rukten om 15 over 9 uit. De brandweer in Vallejo is uitgerust met een computersysteem dat hen waardevolle informatie geeft over de bewoners van de plaatsen waar ze naartoe gaan, dat kan een blinde persoon zijn of iemand die in een rolstoel zit. In dit geval dat er een dove jongen woonde.
De 13-jarige jongen was alleen thuis en gedroeg zich zeer verantwoordelijk. De buur vertelde aan de dispatcher dat ze de jongen konden zien staan aan een raam op de eerste verdieping en van bij hun aankomst konden de brandweerlui hem daar zien staan. Beneden was het al één vuurzee en dikke zwarte rook kwam uit de ramen. Kapitein Michael Lionel klom op de ladder, gooide het muggenraam uit het kozijn en trok de jongen in veiligheid. De jongen werd ter plaatse behandeld voor rookinhalatie en daarna naar het ziekenhuis gebracht. Nochtans was het huis uitgerust met rookdetectors en zijn ouders hadden een aanvraag gedaan om rookdetectors te krijgen met flitslicht voor hun zoon, de enige dove in het gezin. Langs zijn moeder om, die voor hem tolkte, gaf hij te kennen dat hij dankbaar en blij is. De ouders zijn opgelucht dat hij gered is. Alles wat ze verloren kan vervangen worden. Hun zoon niet.

http://sfgate.com/

Tientallen protesteerders gearresteerd op vraag van de President van Gallaudet.


De campuspolitie arresteerde tientallen studenten die protesteerden in Gallaudet vorige nacht. Ze willen de universiteit terug open na een 3 dagen durende sluiting. Dit alles heeft opnieuw te maken met de aanstelling van een nieuwe president-rector.
Kort na 21 uur begon de politie studenten weg te slepen die de ingang blokkeerden. Ze scandeerden en gebaarden:”Dit is onze school!” Tegen ’s morgens waren er 80 gearresteerd. De politie deed dit op vraag van rector King Jordan en ze werden bijgestaan door tolken in orange jassen.
De arrestaties zijn het resultaat van een bittere discussie die in mei begon. Het gaat over de aanstelling van Jane Fernandes die ingaat in december. De studenten vinden haar afstandelijk. Sommige minderheidsgroepen zouden over het hoofd gezien zijn en de studenten vragen dat ze zou aftreden.
Ze weigert. Ze vindt dat ze het doelwit is van extremistische studenten. En gisteren zei ze:”Dit heeft lang genoeg geduurd.”
Van zodra de arrestaties begonnen stuurden de omstaanders tekstberichten rond om andere dove studenten te verwittigen. Ze begonnen ook geld op te halen om de gearresteerden hun borgtocht te betalen. Sommigen gaven één, vijf of tiendollar biljetten.

Doofblinde man roeit op het Union Kanaal.


De doofblinde Michael Hamilton-Anderson wil roeien om anderen bewust te maken dat er ook doofblinde mensen zijn die iets kunnen presteren. Michael is 65 jaar oud en geeft al zijn sponsorgeld aan de Doofblindenvereniging van Schotland die 700 leden telt. Er zijn ongeveer 5000 doofblinde Schotten, en Michael hoopt dat zijn roeimarathon van 34 mijl niet alleen de mensen aanzet tot nadenken over de moeilijkheden die ze moeten overwinnen, maar ook bewijzen dat ze nog iets kunnen, zeker als ze de juiste steun krijgen. Michael krijgt die steun van David Plank, die al een hele tijd heeft getraind met Michael. Michael heeft nog geroeid op school, maar dat is 40 jaar geleden. Na school stopte ik met roeien, en langzaam verloor ik mijn zicht en mijn gehoor. Ik doe het ook om een depressie van me af te houden en te tonen wat doofblinden nog kunnen. Michael, zoals alle doofblinden, is volledig afhankelijk van zijn tastzin om te communiceren en om zich te oriënteren.

http://www.bbc.co.uk/2.hi.uk_news/scotland/tayside_an_central/6043736.stm

Dove brandweerman vervult zijn droom.


Een dove jonge man liet zich door zijn doofheid niet tegenhouden om vrijwillige brandweerman te worden. Matthew O’Brien legde de eed af als brandweerman bij het korps van Lower Chichester in Delaware, VS. O’Brien is één van de 15 gekende dove brandweermannen over heel Amerika. Matthew schreef een essay over de geschiedenis van de brandweer en hij kreeg de sleutels van de kazerne en zijn eerste penning.” Ik voel me werkelijk goed en ben blij dat ik lid ben van de brandweer”, vertelt Matthew via zijn moeder die tolkt voor hem. Al bijna van bij zijn geboorte wou Matthew brandweerman worden, maar zijn ouders waren steeds bang hem te moeten zeggen dat dit niet zou kunnen. “Het is hun taak om mensen te helpen en het is dat wat ik wil doen”, zegt hij in gebarentaal. Voorlopig blijft hij taken uitvoeren in de kazerne tot een paar van zijn collega’s gebarentaal geleerd hem om te kunnen communiceren met hem in gevaarlijke situaties. Alle personeelsleden zijn bereid gebarentaal te leren. Zijn naamplaatje hangt fier boven zijn uitrusting en voor zijn geliefden is hij nu al een held, nog voor zijn eerste brandalarm. Hij is een voorbeeld voor anderen en in gebaren heeft hij een boodschap voor iedereen die een doel heeft in het leven. “Ze moeten ook hun dromen volgen.”

Bron: http://cbs3.com/topstories/local_story

Hersenstamimplantaat bij dove kinderen.



In opdracht van de Duitse Dovenvereniging onderzocht Karin Kester de wetenschappelijk nog niet erkende maar toch in Duitsland geplande hersenstamimplantatie bij dove kinderen.
Haar bevindingen staan op www.kestner.de . Ze waarschuwt voor de gevaren die zulk een ingreep inhouden.
“We kunnen slechts gissen naar de risico’s, omdat er geen lange termijnonderzoeken, zelfs geen middellange onderzoeken zijn gedaan. Er is ook geen documentatie over de kinderen die in Italië al geopereerd zijn” schrijft Karin Kestner als antwoord op vragen van de oudervereniging van de Duitse Dovenvereniging. Als er een kind na of tijdens de operatie sterft kan dit niet ongedaan gemaakt worden. Heeft het kind schade opgelopen na de operatie dan is die niet meer te repareren, waarschuwt Kestner.
Een doof kind kan ook met zijn doofheid een goed, tevreden en gelukkig leven leiden. Het kan met gebarentaal, met leren spreken, met liplezen en de gave om beter waar te nemen dan horenden, leven, werken en zich een toekomst verzekeren.
Kestner doet een beroep op het geweten en de ethiek van betrokken dokters die de omstreden methode van hersenstamimplantatie in overweging nemen.

Bron: http://www.kobinet-nachtrichten.org

Brandweerwagen botst tegen auto dove man .



Maandag 9 oktober, 2006 Riverside.

Een brandweerwagen op weg naar een interventie botste tegen een auto bestuurd door een dove man op het kruispunt van Riversie en Merrillavenue.
Officier Matt Parrish vertelt dat de bestuurder van de Honda Civic stond te wachten voor het rood licht om links af te slaan op Merrillavenue terwijl de brandweerwagen met flitsende lichten en volle sirenes kwam aangereden. Omdat al de baanvakken richting noord bezet waren reed de brandweerwagen op het linkerbaanvak.
De bestuurder van de auto die volledig doof is hoorde de sirenes niet. Het licht sprong op groen en hij begon links af te draaien vlak voor de brandweerwagen.
De bestuurder van de brandweerwagen probeerde hem te ontwijken maar raakte de Honda op de zijkant. De voorbumper van de Honda werk afgerukt en de brandweer kwam tot stilstand net tegen een brandkraan. Net niet snel genoeg om de kraan af te rukken.
De bestuurder van de Honda, Harold Levy, 58 jaar en doof, zei dat hij op weg was naar spullenhulp om een paar dingen af te zetten.
“Nog een geluk dat ik niet gewond ben”, schreef hij in een notitieboekje, en hij wees daarbij op de spullen die in zijn auto verspreid lagen.

Doofheid het hoofd bieden





Van zodra ze wist dat haar zoon van 5 maanden doof was dacht Sandra Ferguson:”Waarom gebeurt dat met mij? De aarde stond stil.”
De jonge moeder en haar partner doorliepen een heel gamma van emoties.”We vroegen ons af:”Zeg me dat het niet waar is!” Er waren de schuldgevoelens, het verdriet, we keerden ons in onszelf. Ik kwam niet meer buiten. Ik zong niet meer voor mijn zoon? Wat nut had het? Nu weet ik dat je dat toch moet doen, het visueel contact ontwikklen, praten van aangezicht tot aangezicht.”

De doofheid van Mathis werd door tests bevestigd.”Ik had lichte twijfels. Mijn moederhart twijfelde, maar onvoldoende om iemand te consulteren. Ik liet mijn sleutels klingelen aan zijn oor, ik knipte met mijn vingers. Maar de kinderarts stelde me gerust.” Ondanks het feit dat er doven in de familie zijn. Uiteindelijk is het een nicht, wiens zoontje van 18 maanden ook de diagnose ‘doof’ had gekregen die me zonder verder uitstel doen handelen heeft.
Na de schok kreeg de strijdvaardigheid van de ouders de overhand. Ze besloten om hun zoon alle kansen te geven. “Omdat hij zou kunnen praten en communiceren met de mensen en omdat hij in een normale omgeving zou kunnen werken.”
Op negen maanden had Mathis een hoorapparaat. Moeilijk om te verteren voor de trotse ouders. Bang voor de reacties van de anderen. De moeder geeft het toe. “Ik heb hete tranen geschreid.”
Maar het kind zette plots grote ogen op omdat het geluid hoorde. Hij begon ook te praten. Op zijn 4 jaar is hij naar een orale school gestapt. De ouders blijven hem thuis stimuleren. Mathis doet aan karate. Met zijn mama gaat hij naar de winkel en naar de bibliotheek. Daar zit hij met luide stem te lezen.
Het kind houdt van muziek. Hij kan het tempo makkelijk volgen.
Onlangs kreeg Mathis een digitaal toestel waarmee hij meer subtiele geluiden kan horen en ook geluiden die verder af zijn, zoals regen op het dak van de auto of een krekel in het veld. Het apparaat verbeterde ook zijn uitspraak.
“Je moet niet wachten om bij een dokter te gaan als je instinct je iets wil zeggen,” verwittigt de moeder ons nu. Het kind zal meer kansen op slagen hebben. De taal ontwikkelt zich in de eerste levensjaren. Men kan die achterstand niet meer inlopen. Men kan altijd later nog gebarentaal leren.
“Je moet nooit beschaamd zijn om over de doofheid van je kind te praten. Je weet nooit wie met nuttige informatie komt aandraven.”

Bron: http://www.cyberpresse.ca

Doven in de Amerikaanse stad Rochester hebben heel wat redenen om een feest van het leven te maken.


Het voorbije jaar werden de inwoners van Rochester overspoeld met verhalen over de problemen in de streek. Jobverlies, hoge belastingen, misdaad en jonge bedrijven die hun deuren sloten.
Toch hebben de organisatoren van de Doofbewustzijnsweek in Rochester, die doorging in de week van 24 tot 30 september, een hele lijst kunnen opstellen met positieve punten voor dove mensen in Rochester.
Rochester is de vestigingsplaats voor het Nationaal Technisch Instituut voor de Doven en van de Rochester School voor de Doven.
Heel wat werkgevers zoals RIT, de Universiteit van Rochester, Eastman Kodak en Xerox nemen gemakkelijk doven in dienst.
In Monroe, een deelstaat van Rochester, worden de meeste cursussen American Sign Language gegeven aan leerlingen in het middelbaar en hoger onderwijs. Heel wat van die cursussen worden gegeven door dove leerkrachten.
Wekelijks worden er films vertoond met Engelse ondertitels, zodat dove mensen ook naar nieuwe films kunnen gaan kijken, in plaats van maanden te moeten wachten op de dvd met ondertitels.
Ondernemingen zoals Wegmans, HSBC Bank, Wal-Mart, Starbucks, McDonald’s en andere zijn aangepast voor doven.
In de streek zijn ook verschillende bedrijven die door doven geleid worden.
Er zijn veel mogelijkheden om aangepast onderwijs te volgen.
Voor veel culturele, sociale, politieke en gemeenschapsevenementen worden gebarentolken door de overheid ingeschakeld.
Er zijn veel dovenclubs en sociale activiteiten voor doven.
De nieuwsuitzendingen zijn ondertiteld via teletext en de kranten publiceren artikels die interessant zijn voor de dove gemeenschap.
Rochester heeft ook zijn eigen krant, Deaf Rochester News, geleid door en voor de dove gemeenschap.
In de ziekenhuizen zijn tolken, personeelsleden die kunnen gebaren en zelfs dove dokters.
Niet-dove vrienden, buren, collega’s en handelaars hebben de dovencultuur en –taal als een verrijking ervaren.

http://www.democratandchronicle.com

Lichten helpen dove man om te racen.

Daryn Miller reed de wedstrijd over 20 ronden in de eerste vijf. Achter de leiders was het duwen en botsen zo intens dat er bij sommige auto’s delen van de carrosserie los hingen. Miller bleef zijn gang gaan, aan een gemiddelde van 100 tot 110 per uur op het ovaal van 400 meter lang, immuun tegen wat er rondom hem gebeurde.
In de pitstraat stonden de medewerkers met koptelefoons in verbinding met de rijders. Maar op een hoek staat Miller’s vader Bob met een afstandsbediening in één hand en met zijn andere hand geeft hij signalen aan zijn zoon.
Als de rode auto met nummer 30 van Miller aan komt gereden doet zijn vader hem teken om te blijven gas geven.
Aan de streep is de 32-jarige Miller vijfde. Zijn beste plaats van het seizoen. Miller heeft geen koptelefoon want hij is doof. Maar op zijn dashboard staan 4 lichten die zijn vader bedient met een afstandbediening.Terwijl communicatie het grootste probleem is van Miller op het circuit is zijn concentratie zijn grootste troef. Omdat hij te weinig geluiden hoort en zeker niet kan bepalen van welke richting ze komen heeft zijn vader het systeem met de gekleurde lichtjes bedacht. Twee rode lichten aan de buitenkant, met ertussen een groen en een oranje. Twee rode lichten tonen of hij links of rechts moet rijden, groen is gewoon rechtdoor en oranje beduidt dat de wedstrijd geneutraliseerd is, door een incident op het circuit. Zijn vader houdt alles in het oog en bedient de lampjes met zijn afstandsbediening.
Op 5 augustus werd hij door een andere auto geramd. De wagen verloor olie en begon te branden. Terwijl iedereen zijn adem inhield, reageerde Miller heel kalm, hij draaide het contact om en stapte uit zijn auto.
Buiten het circuit is Daryn Miller even kalm en leidt hij een normaal leven. Hij werkt als zelfstandig tuinman en is altijd aan het werk om zijn hobby te betalen. Mama Lynda gaat nooit kijken. Maar echt bezorgd is ze niet. Ze heeft vertrouwen in haar man en haar zoon.

Tirol: de Oostenrijkse tv ORF zendt voor het eerst uit met Oostenrijkse gebarentaal.


Dove mensen in Tirol laten hun problemen kennen ter gelegenheid van de Werelddovendag. In het kader van de ‘Dag van de doven’ werd de volledige ‘Tirol heute’ uitzending in Oostenrijkse gebarentaal getolkt. “Wij proberen dit vandaag voor het eerst,” laat Sybille Brunner, de moderator van het programma, weten. Niet zonder trots, trouwens.
Gefilmde bijdragen werden in een venster linksonder getolkt. Bij een interview was de tolk naast de moderator, zittend in beeld.
Deze première deed de deelnemers duidelijk veel plezier en het is te hopen dat in de toekomst meerdere programma’s met gebarentaal zullen uitgezonden worden.
Paul Steixner, voorzitter van de dovenverenigingen in Tirol, heeft het over een alledaags communicatieprobleem. Hij vindt het belangrijk dat de ORF ondertiteld wordt. In een interview zegt hij ook dat het woord “doof”(gehörlos) heel belangrijk is. Het woord ‘doofstom’ (taubstumm) is discriminerend zegt hij in gebaren.

http://www.bizeps.or.at/news.php?nr=7170

De helft van alle doven heeft op een of ander moment aan zelfmoord gedacht.

Dit toont een onderzoek in Schotland aan. Doven denken eerder aan zelfmoord dan horenden, ze hebben het ook moeilijker om hulp te zoeken voor hun problemen.
Bijna de helft van de mensen die door Deaf Connections werden ondervraagd in Glasgow zegden dat ze er al aan gedacht hebben om zelfmoord te plegen. Ze vonden het ook moeilijk om aan te sluiten bij Anonieme Alcoholiekers of bij geestelijke zelfhulpgroepen die niet doof-vriendelijk zijn en te weinig fondsen hebben om tolken te betalen.
Zaken zoals vereenzaming en communicatieproblemen leiden ook naar depressies bij doven. Dit is zeker acuut bij mensen die doof geworden zijn. Het onderzoek toont aan dat 17% van de mensen uit die groep last hebben van een depressie. In vergelijking is dat maar 5% in de algemene bevolking.
Mensen die hun gehoor verliezen voelen een diepe woede en frustratie. Het heeft een invloed om hun werk, hun sociaal leven en op hun relaties.
Een aandachtspunt in het onderzoek is dat dove kinderen dikwijls gepest worden en zich geïsoleerd voelen. Ze zijn kwetsbaar en hebben een laag zelfbeeld.
Een andere kwetsbare groep mensen, zijn de vaders die zich buitengesloten voelen uit het leven van hun kinderen, nadat ze doof geworden zijn. Ook adolescenten en moeders met niet herkende postnatale depressies zijn extra kwetsbaar.
De studiegroep ziet ook dat dove kinderen die vroeger opgevangen werden in het buitengewoon onderwijs nu meer problemen hebben in het gewoon onderwijs omdat ze hun groepsidentiteit verloren zijn.

Bron:http://www.theherald.co.uk/news/70364.html

Cursus gebarentaal voor politiemensen in Jurbise.


Het is een première in België. Politieagenten volgen een cursus in Jurbise om gebarentaal te leren. Het doel is natuurlijk om de communicatie met doven te verbeteren.
In de meeste crisissituaties kunnen slechthorenden niet echt vlot communiceren. Om daaraan te verhelpen volgen 17 politiemensen een vorming om de basis van de gebarentaal te leren. Slechthorende mensen zullen niet meer op een tolk hoeven te wachten en zullen zich op een directe manier kunnen uiten. Op het programma staat het aanleren van een lijst gebaren maar vooral een sensibilisering voor de dovenwereld, om dove mensen beter te kunnen ontvangen.
In de provincie Henegouwen kennen momenteel slechts 3 agenten gebarentaal.

Bron: http://www.rtl.be/

Twee dove studenten laten zich door de camera volgen gedurende een hele semester.


De twee dove studenten van het Victiorian College for te Deaf aan St Kilda Road laten zich door een camera volgen om hun ervaringen met de horende wereld te registreren.
Bethay is ambitieus en artistiek. Leerkrachten op haar horende school vertelden haar niet ongerust te zijn indien ze een deel van de lessen niet begreep.
Scott is geen goede student, zijn interessen liggen meer bij voetbal, auto’s en meisjes, maar hij wil wel een beroep leren, alhoewel zijn moeder graag wil dat hij aan de universiteit verder studeert.
Scott en Bethany zijn maar 2 van de ongeveer 3000 dove kinderen in Australië, maar ze vertegenwoordigen twee houdingen tegenover de dove wereld. De moeder van Bethany leerde gebarentaal toen ze wist dat haar dochter doof was en nooit goed zou spreken. De moeder van Scott wil dat hij zoveel mogelijk integreert in de horende wereld. Scott zelf kent ook geen gebarentaal.
De documentaire geeft een fascinerend beeld van een cultuur die het gebruik van hoorapparaten omslachtig en soms als pijnlijk omschrijft. Sommige doven vinden ze een uiting van de hegemonie van horenden. Er wordt heel wat trotsheid van de doven vertoond. Heel wat dove studenten zijn liever doof.
Iedereen is het er wel over eens om het etiket van ‘gehandicapte’ te verwerpen. Documentairemaakster Helen Gaynor heeft er goed aan gedaan de dialogen te ondertitelen. Het is een erkenning van de eigen stemmen van Scott en Bethany, en ze zijn niet bang om ze te gebruiken.

http://www.smh.com.au/news/tv-reviews/welcome-2-my-deaf-world/2006/09/13/1157827005970.html

Zuid-Afrika: Aidspreventie gebaseerd op Zuidafrikaanse gebarentaal.


Een homosexuele vereniging van Zuid-Afrika geeft een stripverhaal uit met de titel: Worden je rechten gerespecteerd? In de vorm van een tekenverhaal over Aids en over sexuele rechten bestemd voor jonge doven. Het is te bekijken op het internet en behandelt verkrachting, de overdraagbare sexuele ziektes of homosexualiteit. Alles is gebaseerd op de gebarentaal van het land. Je moet er maar op komen!
Het project wordt gedragen door John Meletse, doof, seropositief en homo. Het is een noodzaak in een land waar heel veel HIV-seropositieve mensen zijn en waar er voor gehandicapten weinig aan preventie wordt gedaan.
Het werkje van 14 pagina’s vertelt het verhaal van dove leerlingen in het buitengewoon onderwijs. Ze wennen aan hun sexualiteit in de mate dat ze verschillende situaties beleven: de eerste sexuele gevoelens, verkrachting, hoe omgaan met homosexualiteit…Professer Kunene legt uit wat sexueel overdraagbare ziektes zijn, hoe je de symptomen kan herkennen en de gevolgen die ze op lange termijn kunnen hebben. Hij toont ook op een mannequin hoe je een condoom moet gebruiken. Hij legt ook uit dat elk niet gewenst sexueel contact verkrachting is en dat iedereen het recht heeft om heterosexueel, homosexueel of bisexueel te zijn.

Te zien op: http://www.wits.ac.za/gala/deafcomic1.htm

Antoinette Lucero vindt werk.

Milwaukee, 5 september 2006.


Antoinette Lucero dacht dat ze nooit een job zou vinden. Al vijf jaar zonder werk en levend van steun. Ze vroeg zich af wie een dove vrouw zonder opleiding zou in dienst nemen.
Maar de 29 jaar oude alleenstaande moeder hoorde van een gratis programma dat gesponsord wordt door Manpower Inc. en waarmee ze een attest kon krijgen in assemblage van electronica. Ze is nu inspecteur bij Sennheiser Electronic in Albuquerque. Ze woont in haar eigen appartement en spaart voor haar dochter’s opleiding.
Lucero volgde een opleiding van twee maanden in maart samen met een aantal andere dove mensen. Eind mei werd ze geplaatst bij Sennheiser terwijl ze wel voor Manpower blijft werken. Zijzelf en de andere doven slaagden zeer goed in het programma omdat de instructeurs de technische informatie in Amerikaanse Gebarentaal vertaalden. Toen ze wou studeren bestond dat niet zegt Antoinette.
Nu is Lucero, die doof werd op haar tweede door meningitis, de enige dove werknemer bij Sennheiser. Ze communiceert met haar medewerkers met geschreven notities, hoewel er een tolk beschikbaar is. Ze is van plan nog meer cursussen te volgen op eigen initiatief en hoopt daardoor op vaste basis in dienst genomen te worden bij Sennheiser.

Doof meisje uit Irak hoort na operatie.

Voor Amina, een meisje van 3 uit Irak was het een dag vol ‘eerste keren’. Het meisje is doof van bij haar geboorte. Met de hulp van het Amerikaanse leger en een hulpgroep uit Miami werd ze naar de Verenigde Staten gevlogen om een hoorimplantaat te krijgen. Donderdag werd het implant voor het eerst geactiveerd. Ze hoorde de dokters applaudiseren en het zachte Arabische accent van haar vader. Maar het geluid waar ze het liefst van hield was haar eigen stem. Oh, baba, zei ze. Eigenlijk noemde ze alles ‘baba’, het Iraakse woord voor papa. Ze kan nog geen klanken onderscheiden maar haar grote bruine ogen reageren op alle geluiden rondom haar.
Col.Warner Anderson, een special forces legerdokter, hoorde het verhaal van Amina. Samen met zijn vrouw die verpleegster is zorgde hij ervoor dat Amina in Amerika kon geöpereerd worden. Amina moet nog verscheidene maanden in Miami blijven voor therapie, die later ook nog in Irak moet verdergezet worden. Het Internationaal Kinderfonds probeert 32.000 dollar bij elkaar te krijgen om alles te betalen. Mohammed,de vader, 30 jaar oud en schilder van beroep, wil zijn naam niet in de krant uit schrik voor represailles als hij terugkeert naar Bagdad.

http://www.cbsnews.com/stories/2006/08/25/ap/health/mainD8JNB6N00.shtml

Moeder op zoek naar dove zoon na bomontploffingen in Mumbai

Mumbai: “Ik ben het beu om de lijkenhuisjes af te zoeken in de stad. Mijn zoon Amit die doof is kwam niet naar huis van school. Alstublieft, help mij hem te vinden.” Dit is de smeekbede van Mukta, een moeder op zoek naar haar verdwenen dove zoon. Ze houdt een recente foto van haar 20-jarige zoon in haar handen terwijl de tranen over haar wangen lopen. Ze hangt aan de mouw van een politieman en schreeuwt haar woede en onmacht uit. Amit is de oudste van mijn twee zoons die beiden doof zijn. Hij ging donderdagmorgen weg naar school om zijn rapport op te halen. Hij studeert in het Chetna College en nam de trein van Kurla naar Bandra. Maar hij kwam niet thuis. Mijn kind moet ergens liggen zonder dat iemand zich om hem bekommert.

http://www.gulfnews.com/world/India

Doofheid speelt hoofdrol in nieuwe BBC tv-film ‘Soundproof’.

Een nieuw drama, geregisseerd door de gelauwerde regisseur Edmund Coulthard met een dove in de hoofdrol wordt op BBC-2 uitgezonden op 12 juli om 21 u BST(in Vlaanderen en Nederland dan om 22u00). Hoofdrolspelers zijn Joseph Mawle als Dean en Susan Lynch als Penny. Dean is hoofdverdachte in een moordzaak.
Penny is een gebarentolk die voor de politie werkt. Maar de twee vormen snel een koppel op basis van hun gemeenschappelijke gebarentaal. Beide acteurs moesten op een paar weken gebarentaal leren, maar Mawle kon putten uit zijn eigen dovenervaring. Hij werd doof op zijn 16de. Zijn ouders gingen uit elkaar en hij ging in een caravan wonen. Zijn gehoorverlies was deels psychisch en deels fysisch. Na twee jaar werd zijn gehoor weer beter, maar hij blijft toch hoorapparaten dragen. Mawle zegt dat het leren van gebarentaal ‘buitengewoon’ was. Een deel van de scènes worden uitgezonden met gedempt geluid om de kijker te laten aanvoelen hoe het is om in Dean’s schoenen te staan. Dean is natuurlijk niet vloeiend in British Sign Language, maar hij kan wel een eenvoudige conversatie voeren. Mawle kent wel veel BSL gebruikers en ik heb een heleboel nieuwe dove vrienden als gevolg van het onderzoek dat hij deed voor de film.

http://news.bbc.co.uk/1/hi/entertainment/5134082.stm#startcontent

Jeugdrechter neemt slechthorende moeder kind af.

Ze is nog erg jong, 18 jaar, en op de foto houdt ze haar pasgeboren zoon Alex in haar armen. Een gelukkige jonge moeder. Maar het geluk duurde niet lang. Drie dagen na zijn geboorte werd Alex door de dienst van de jeugdrechter opgehaald en bij pleegouders geplaatst. Reden: ‘omdat dejonge moeder door haar handicap niet in staat is haar kind op te voeden.’ Welke handicap? Slechthorend. Die werd maar laat ontdekt en leidde tot een zekere ontwikkelingsachterstand. Dit komt niet zo zelden voor, maar voor de jeugdrechter stond dit toch gelijk met ‘geestelijke handicap’. Hoe onbeschaamd kan men zijn? Omdat de rechter de zaak hoogdringend vond werd de moeder niet gehoord en ook niet geinformeerd. Ongelooflijk!
Op http://www.enbeka.de/ kan je de zaak verder volgen, je kan er ook een digitale postkaart invullen om je solidariteit te betuigen.

Nieuwe hulpmiddelen voor doven in universiteit

In de Austin Peay State Universiteit in de Amerikaanse staat Tennessee start men in de herfst met twee nieuwe hulpmiddelen voor dove studenten. Videotolken op afstand en schrijftolken. Bonnie Funk, de vice voorzitter van Federatie van Doven en Slechthorenden, vindt dit een fantastisch voordeel voor alle betrokkenen. De studenten krijgen nu voor 100% toegang tot alle lessen. Videotolken op afstand gebruikt een tolk die op een heel andere plaats zit dan de student en die vertaalt dan in gebarentaal. De tolk is te zien op videotelefoon of op een computerscherm. Het tweede systeem noemen zij het Typewell Education Transcription System . De notities verschijnen op een computer voor de doven en de slechthorenden. Het is een systeem waarbij de typist niet exact elk woord dat gezegd wordt uittypt, maar het is eerder een gecondenseerde taal met echter de volle betekenis van wat de spreker bedoelt. Deze notities kunnen later ook nog doorgemaild worden. Het afstandstolken gebeurt met VoIP, of telefoneren over het internet. Eén van de voordelen is dat de tolk voor meer dan één persoon kan werken vanop dezelfde plaats. Tracy Marchisio, links op de foto, vindt het duidelijk en ‘cool’. Ze wil het ook voor zichzelf gebruiken.

http://www.theleafchronicle.com/apps/pcbs.dll/article?AID=/20060619.NEWS01/606190319

Dove peuter doodgereden.

Woensdagnacht 14 juni werd in Maple Valley, Washington in de VS een kind van ongeveer 3 jaar oud doodgereden door een dronken chauffeur. Het kind is doof en heeft ook autisme. Het was ’s nachts uit zijn huis ontsnapt en liep op straat. Een chauffeur die het kind had opgemerkt knipperde met zijn lichten naar een tegenligger om hem te doen vertragen. Maar die zag het kind niet en reed hem aan. Hij vertraagde maar reed dan weer door. Brandweerlieden die een paar minuten later arriveerden vonden hem in pyjama in een gracht aan de kant van de weg. Medici probeerden hem te reanimeren maar konden hem niet meer tot leven brengen. Een ogenblik later kwamen de ouders aan. Ze hadden pas ontdekt dat hun kind verdwenen was.

http://www.kriotv.com/news/9373733/detail.html

Dove chauffeur gecarjackt.

Een dove chauffeur werd meegesleurd in een angstwekkende rit, vastgeklampt aan de motorkap van zijn dure auto in een poging om de dief tegen te houden.
Peter Broadbent is 64 en spreekt alleen maar gebarentaal. Hij vocht voor zijn leven tijdens de km dat hij vast hing. Met de moed der wanhoop hield hij zich vast aan de ruitenwissers van zijn zilverkleurige BMW X3. Van de dief zijn lippen kon hij aflezen “ get off, get off”, ‘ laat los’, ‘laat los’.
De dief probeerde hem van het voertuig af te schudden door in smalle straatjes te rijden en op en af de voetpaden te rijden. Uiteindelijk werd hij van de auto gegooid toen de dief een korte bocht nam. Hij houdt er schaafwonden, builen en een zware schok aan over.
Met zijn dochter als tolk vertelt hij in gebarentaal: “Ik hield vol om de mensen te laten zien wat er aan het gebeuren was en om hulp te sturen.” “Ik kon de politie niet bellen of niets, en dacht dat als de mensen me op de auto zagen, dat ze dan zouden denken dat er iets aan de hand was.”
De dove man werkt als voeger bij een huurvereniging en kocht de auto 5 maanden geleden in het vooruitzicht van zijn pensioen in december. Hij was er gelukkig mee en ook trots op.
De politie denkt dat de dief hem uitkoos omdat hij doof is. Want Peter sloot zijn garagedeur nadat hij de auto naar buiten reed en toen hij zich omdraaide zat de dief al in de auto.
Peter zei: “Ik kocht de auto voor mijn pensioen. Ik spaar er al 30 jaar voor. Ik heb het gevoel dat mijn droom mij ontstolen is.”

http://www.manchestereveningnews.co.uk/news.s/216002-deaf_driver_in_carjack_terror.html

AIDS bedreigt doven in Oeganda

Dove mensen zullen uitgeroeid worden als er niets gebeurt om ze beter te informeren over de AIDS/HIV epidemie.
De Nationale Dovenvereniging van Oeganda zegt dat 90% van de dove bevolking van Oeganda niet kan lezen of schrijven en sommige personen buiten hun onwetendheid uit om hen seksueel te misbruiken.
“Onze gemeenschap kan uitgeroeid worden omdat de HIV-besmetting groter wordt door gebrek aan informatie over preventie, behandeling, en de beschikbare hulpdiensten. De situatie is verergerd omdat mensen denken dat doven veilig zijn voor HIV/AIDS en naar hen toe komen om seks te hebben zonder bescherming.”
Er zijn ongeveer 500.000 mensen met gehoorverlies in Oeganda. Ongeveer 300.000 heeft gebarentaal nodig om te communiceren.
Hoewel Oeganda lof krijgt voor zijn strijd tegen AIDS, wordt de dovengemeenschap niet bereikt.
De doven voelen zich tekort gedaan . De meeste informatie over AIDS/HIV wordt verspreid over de radio en in de kranten, die beiden niet toegankelijk zijn voor de doven in Oeganda. Hoewel gebarentaal in de grondwet wordt erkend in Oeganda wordt ze niet gebruikt in de nationale ontwikkelingsprogramma’s. Ook de gebarentaal vertalingen op de nationale tv zijn geschrapt. Doven in Oeganda vragen dat het publiek stopt met hen te beschouwen als sociale marginalen. Ze zeggen dat scheldwoorden als ‘kasiru’ (stommerik) discriminerend zijn en hen stigmatiseren. Families met dove kinderen hebben namen voor hun horende kinderen, maar hun dove kinderen noemen ze 'verloren'. Het is een grote uitdaging om te proberen dit om te buigen op het niveau van de familie zelf, om sommige ouders ervan te overtuigen om hun eigen kinderen niet als hopeloos te beschouwen. Doven worden dikwijls geslagen, geketend, krijgen geen eten, worden seksueel misbruikt en achtergelaten in de grootstad.

Wachtruimte voor doven in station van Dusseldorf.

In het hoofdstation van Düsseldorf is de eerste wachtruimte speciaal voor dove en slechthorende jongeren geopend. De bedoeling is om de isolatie van dove mensen te vermijden.
Het station is ( zoals een beetje overal) al jarenlang de verzamelplaats van heel wat jeugdige doven omdat velen in de stad naar school gaan of een opleiding volgen. De ruimte kan benut worden door jongeren van 14 tot 27 jaar. De financiële steun van 250.000 euro voor het project wordt gedragen door verschillende humanitaire verenigingen. De Duitse spoorwegen vragen geen huur voor de beschikbaar gestelde ruimte. Het project start voor 3 jaar en wordt door de universiteit van Keulen gevolgd. De Doven worden door 2 personen begeleid. Ze zullen proberen de brugfiguren te zijn tussen de natuurlijke ontmoetingsplaats in het station en de verschillende dovenverenigingen. In de deelstaat Noordrijnland Westfalen wonen ongeveer 59000 mensen die ofwel doof of slechthorend zijn.

Bron: http://www.rp-online.de/public/article/dtoday/news/aktuell/334174

Kinderen in het lager onderwijs leren Cued Speech voor dove medeleerling

Deerwood, Verenigde Staten. Alle leerlingen in de klas van de dove jongen gaven zich op om Cued Speech te leren. Sinds oktober getroosten ze zich de moeite om te leren communiceren met een speciale klasgenoot. Hij heet Justin Feeser en hij is doof. Justin vertelt dat hij beter met zijn vrienden kan omgaan sinds ze leerden hoe ze Cued Speech moesten gebruiken.
Ze leren geen gebarentaal. Ze leren Cued Speech – handtekens die doven helpen bij het liplezen. Verschillende handstanden geven een visuele hint bij elke klank, bij elk woord.
Terwijl de andere kinderen pauze hebben, leren Justin’s vriendjes Cued Speech.
Vooral als het mooi weer is, dan is het echt speciaal dat die kinderen één keer per week hun pauze opgeven , het hele jaar al, om Cued Speech te leren. Dit is echt niet normaal zegt hun lerares Amy Voorhees. De tweelingbroer van Justin, Derek, vertelt dat de klasgroep zijn broer heeft veranderd. Hij is nu blij en het is makkelijker om met hem te praten.
Je hebt ongeveer 15 uur nodig om de basis van Cued Speech te leren.Woensdag was het Justin zijn verjaardag en de klas had hem een taart gebakken. Ze zongen ‘Happy Birthday’ met Cued Speech.

Bron: http://wcco.com/local/local_story_144231358.html .

Daar staat ook een videoreportage van het plaatselijke tv-station.

Zaligverklaring van Pilippo Smaldone, apostel van de doven



De kerk heeft 4 nieuwe heiligen en 57 zaligverklaringen. Eén ervan is de de Napolitaan Filippo Smaldone, apostel van de doven. In een bijeenkomst met kardinaal José Martins gaf paus Benedictus XVI de toelating om de decreten te verspreiden waarin mirakels of martelaarschap worden erkend. Filippo Smaldone is de stichter van de Congregatie van de Zusters Salesianen van het Heilig Hart en apostel en herder van de doven gezien hij een instituut voor hen opende in Lecce in 1885.
Smaldone werd geboren in Napels op 27 juli 1848 en overleed in Lecce op 4 juni 1923.

Bron: http://www.oecumene.radiovaticana.org/it1/Articolo.asp?c=76537

Helga Stevens: “Wij willen volwaardig onderwijs voor doven”.

Op het congres van de European Union of the Deaf in Wenen, waarvan Helga Stevens voorzitter is werd ze geïnterviewd over het thema discriminatie.
Gehandicapte mensen proberen zich in de politiek te integreren, maar de strijd om mee te beslissen is moeizaam.
Des te mooier is dan wat bereikt wordt. Zoals de erkenning van de Vlaamse Gebaren Taal in april 2006. Helga Stevens is de voorzitter van de EUD en volksvertegenwoordiger in het Vlaamse parlement. Ze is niet de eerste volksvertegenwoordiger met een beperking. Er waren al twee andere volksvertegenwoordigers met een handicap. Ze is wel de eerste dove. Dat heeft natuurlijk een hele reeks organisatorische maatregelen gevraagd omdat ze voor haar politieke werk voortdurend een gebarentolk nodig heeft.
Haar persoonlijke doel is om ‘doofheid zichtbaar te maken’. Gebarentaal is belangrijk en nodig. Heel belangrijk is de gelijke kans op onderwijs. Concreet betekent dat er meer tolken komen. De EUD wil dit ‘Als een stem voor de doven in Europa’ massaal steunen.
In het Vlaamse Parlement is ze ook bezig met vragen over onbeperkte toegang op de bussen, gelijke kansen op arbeid en het ‘persoonlijk budget’ voor gehandicapten.

Bron: http://www.bizeps.or.at/news.php?nr=6881

Rode wijn tegen doofheid

New York –Matig verbruik van rode wijn of aspirine kunnen doofheid en gehoorverlies veroorzaakt door lawaai of sommige antibiotica,bestrijden. Dat zeggen althans enkele wetenschappers.
De gevoelige haartjes in het binnenoor, die van essentieel belang zijn voor het gehoor, kunnen beschadigd worden door zuurstof vrije radicalen die door normale processen in de cellen geproduceerd worden of als antwoord op luid lawaai en blootstelling aan antibiotica. Dit alles in een verslag van de online-editie van de New Scientist.
Jochen Schacht van de Universiteit van de Michigan Medical School in Ann Arbor en zijn collega’s gebruikten salicylaat om te proberen beschadiging van de haarcellen te voorkomen in de oren van patiënten die aangetast waren door gentamicin , een krachtig antibioticum dat dikwijls gebruikt wordt om zware acute oorontstekingen te bestrijden.
Antioxidanten zoals resveratrol, dat in rode wijn zit en in groene thee of salicylaat, het actieve bestanddeel van aspirine, helpen om deze vrije radicalen te neutraliseren en worden verondersteld om bescherming te geven tegen mogelijke schade.


Bron: http://indiaenewscom/2006-05/7896-wine-deafness-hearing-loss.htm

Stilste proces van Duitsland

Lesbische dove vrouw steekt lesbische dove vriendin neer

Met haar handen schildert ze ‘hart’ in de lucht, en haar blikken houden zoete beloften in. Voor artieste Jessica L. , 26 en doof, was Olivia K. , ook 26 en doof, haar grote liefde – tot Olivia verliefd werd op een dove man. Dan stak Jessica haar neer met een mes.
Nu staat ze terecht wegens moordpoging voor de rechtbank van Arnsberg. Vier gebarentaaltolken staan in voor de vertalingen.
De openbare aanklager las voor:”In oktober vorig jaar ontstond er een ruzie. De vriendin wou de nacht ergens anders doorbrengen en ging in de slaapkamer om haar spullen te halen. De beklaagde nam een keukenmes, volgde haar in de slaapkamer en stak haar tweemaal in de rug.”
De beklaagde volgt de beschuldiging met opengesperde ogen. Dan begint ze wild met haar handen te gesticuleren. De tolk vertaalt. “Ja, we hadden ruzie. Maar ik had schrik dat ze me wou doden en ik dacht dat ze in de slaapkamer een pistool ging halen. Daarom haalde ik een mes. Toen ik dan in de slaapkamer kwam struikelde ik over de bedrand en kwetste haar aan haar rug.”
De aanklager vervolgt:”Het slachtoffer draaide zich om en wou het mes met haar handen vastnemen. Daarop stootte de beklaagde het 23 cm lange mes in de hals van haar vriendin.”
Maar ook daarover had de vrouw een uitleg:” We hebben met elkaar geworsteld. Plots liep ze op het mes. Toen drong de realiteit opnieuw tot me door en trok ik het mes uit haar rug en nam haar in mijn armen. We weenden beiden.”
Volgende vrijdag getuigt het slachtoffer. Ze zijn ondertussen uit elkaar gegaan.

Bron: http://www.bild.t-online.de

Doof meisje is een uitzonderlijke schrijfster.

Zhang Xini, een 15-jarig doof meisje uit de Zuid-Chinese stad Shenzhen heeft 4 fictieverhalen gepubliceerd met 1,7 miljoen Chinese karakters, creëerde drie websites en deed 2 uitvindingen.
Als jongste lid van de Schrijversgilde van Shenzhen vestigde Zhang alle aandacht op zich met haar laatste roman “Als ik Helen ben”. Ze wordt door velen vergeleken met Helen Keller, een Amerikaanse doofblinde schrijfster, die een rolmodel voor miljoenen werd.
Zhang zegt dat ze niet klaagt ondanks het feit dat ze haar gehoor verloor, want ze gelooft dat het lot haar naar een wereld bracht waarin ze haar vaardigheden ten volle kan ontwikkelen.
“Ik voel me gezegend omdat ik nog over mijn belangrijkste zintuig beschik” zegt het meisje. “Ik kan zien, en boeken hebben mijn geest gestimuleerd en ik leerde er hoe ik me moet gedragen.”
Geboren in 1990 was Zhang een normaal en levendig kind dat snel leerde praten en zingen tijdens haar 3 eerste levensjaren. In 1993 verloor Zhang haar gehoor toen ze een inspuiting kreeg met ototoxische antibiotica tegen de mazelen en hoge koorts. Door haar gehoorverlies verminderde ook langzamerhand haar spraak.
Naast het gebruik van lichaamstaal en een hoorapparaat is schrijven de beste manier om haar gevoelens uit te drukken.
Toen ze nog maar 12 was had ze al meer dan 100 literaire meesterwerken gelezen en had ze al een groot aantal artikels in kranten en tijdschriften gepubliceerd.
Zhang zegt dat ze zich gelukkig prijst dan ze in het internettijdperk leeft, omdat ze op een virtuele manier haar gevoelens kan delen met anderen.
Haar ouders stuurden haar eerst naar het speciaal onderwijs maar daar was ze niet gelukkig. Daarop stuurden haar ouders haar naar het gewoon onderwijs. Logopedie krijgt ze van haar ouders zelf. Het is een lang en moeizaam proces. Hoewel Zhang nog niet helemaal duidelijk kan spreken, toch wil ze altijd met haar ouders, vrienden en leraars communiceren.
In de toekomst wil Zhang aan de Beijing Film Academie verder studeren om later films te regisseren.

Bron: China Daily http://www.chinadaily.com.cn/china/2006-05/09/content_584952.htm

Een gen dat doof maakt maar ook beschermt

Een genetische mutatie die oorzaak is van de helft van de gevallen van erfelijke doofheid geeft de dragers ook een onvoorzien voordeel: het gen zou ook de genezing van kwetsuren bevorderen en op die manier risico’s op infectie verminderen. Deze ontdekking werd vandaag aangekondigd tijdens een congres in Amsterdam. Het zou een verklaring zijn waarom het gen Cx26 zoveel voorkomt bij alle bevolkingsgroepen op onze planeet.

De link tussen het gen Cx26 en doofheid werd een tiental jaar geleden vastgesteld door David Kelsel ( van de universiteit Queen Mary in Londen) . Doofheid ontwikkelt zich alleen als beide ouders drager zijn van het gen Cx26. Dit gen is de code van een proteïne, binding 26, die zorgt voor de communicatie tussen cellen.
De mutatie van het proteïne Cx26 dat doofheid met zich meebrengt komt relatief veel voor bij Europeanen, Aziaten en Afrikanen. David Kelsel en zijn collega’s gingen uit van de veronderstelling dat deze variant niet zo frequent zou zijn als er ook niet een voordeel aan verbonden was. Binding 26 is ook aanwezig in de huid. De onderzoekers bewezen ‘in vitro’ dat cellen die drager waren van het gen beter wondweefsel konden aanmaken en zich beter konden verdedigen tegen bacteriën.

Congres van de Europese Gemeenschap van Menselijke Genetica, 6-9 mei, Amsterdam

Bron: http://sciences.nouvelobs.com/sci 2020060508.OBS6829.html

Nieuwe voorzitter voor Gallaudet, maar niet zonder protest

Jane K. Fernandez werd gisteren als voorzitter benoemd . Het maakt haar tot hoofd van de dovenschool, maar werd ook direct gecontesteerd door honderden studenten die andere kandidaten naar voren schoven. De studenten vinden dat ze uit de hoogte doet en niet altijd ‘goeie dag’ zegt. Het is natuurlijk niet gemakkelijk om I.King Jordan op te volgen, die 18 jaar voorzitter van de school was. En dan nog van een school waarvan velen vinden dat het een cultureel centrum is van de dovengemeenschap.
18 jaar geleden was er nog meer protest maar nu waren de drie finalisten doof en dat op zich was al reden om te vieren.

Dove student uit Mombasa is beste van het Verenigd Koninkrijk.


Een student uit Leicester kreeg een prijs uit handen van topchef Gary Rhodes. Suhail Past kreeg in London de prijs voor beste leerling uit het voortgezet onderwijs. De derde maart had hij al een gouden medaille gewonnen in Derby. Suhail is 21 en oorspronkelijk afkomstig uit Kenya. Hij overwon zijn doofheid en zijn spraakproblemen om uitstekende resultaten te halen in hogere IT studies. Zijn leerkrachten bestempelen hem als één van de meest gedreven leerlingen in het voortgezet onderwijs. Pasta heeft zich zeer goed aangepast en is van plan om terug te keren naar Mombasa om in het bedrijf van zijn vader te gaan werken. Zijn grootste motivatie waren de aanmoedigingen van zijn ouders en zijn persoonlijk doel om iets van zijn leven te maken.

Bron: http://www.coastweek.com/2917-03.htm

Dove studente schrijft geschiedenis op haar school.


Elisabeth “Lizzie” Sorkin, een 24-jarige studente film/video en animatie van het Rochester Institute of Thechnology is de eerste dove studente die voorzitter werd van het studentenbestuur van een Amerikaanse school waar het merendeel horende studenten zijn.
Sorkin, afkomstig van Elk Grove in Californië werd onlangs voor een termijn van één jaar verkozen in het RIT waar 1.100 dove studenten integreren tussen 14.400 horenden.
RIT is de thuisbasis van het befaamde National Technical Institute for the Deaf, waar studenten met verschillende gradaties van gehoorverlies een niet geëvenaarde toegang hebben tot technologie, tolken, schrijftolken, begeleiders en ander diensten die het individuele succes in de klas en de werkplaats stimuleren.
“We praten niet alleen over diversiteit op deze campus, maar we beleven die elke dag op veel verschillende manieren,” zegt Sorkin, die liever gebarentaal gebruikt en alleen tolken gebruikt met personen die geen gebarentaal kennen.” Lizzie is een uitstekende communicator en een natuurlijke leider,” zegt Alan Hurwitz, de deken van NTID. “Door haar harde werk en toewijding heeft ze het respect van studenten en medewerkers verdiend.”
Elisabeth werd als horende dochter van dove ouders geboren, maar werd op jonge leeftijd doof zonder dat men de reden kent. Ze ging altijd naar het gewoon onderwijs. Ze koos uiteindelijk voor RIT omdat ze er een zomercursus volgde en een paar dove jongeren ontmoette en koos voor de sociale stimulans die ze haar boden.

Bron: http://www.ntid.rit.edu/media/full_text.php?article_id=500

Doof meisje wil de mooiste van Venezuela zijn.


Vanessa Peretti, een doof meisje, doet dit jaar mee aan een schoonheidswedstrijd in Venezuela. Ze wil Miss Venezuela worden. Ze is 20 jaar oud en ondanks haar doofheid voelt ze zich hetzelfde als de andere meisjes. Ze zal haar geboortestaat Sucre vertegenwoordigen. Sucre ligt 275 km ten noorden van de hoofdstad Caracas. De wedstrijd wordt dit jaar geörganiseerd in september. Het is haar droom om fotomodel en mannequin te worden. Sinds ze nog klein was imiteerde ze de modellen die ze op tv zag. Meedoen aan de wedstrijd is een manier om dichter bij haar droom te komen. En daar wil ze ook voor werken.

Bron: www.diariosigno.com

Top 10 oorzaken gehoorverlies bij kinderen.

Jamie Berke las voor ons het Jaarlijks overzicht van Dove en Slechthorende Kinderen door het Gallaudet Onderzoek Instituut. Deze studie geeft een overzicht van duizenden dove en slechthorende studenten in de V.S.

1.Vroeggeboorte: de studie maakte een onderverdeling van de oorzaken van gehoorverlies, prenataal en postnataal. De meest voorkomende oorzaak is vroeggeboorte.

2.Andere Zwangerschapsproblemen:

3.Cytomegalovirus: CMV lijkt sterk op rubella in de manier waarop het een foetus kan beïnvloeden.

4.Otitis Media: de meest voorkomende doofheidoorzaak postnataal is otitis media (middenoorontsteking). Oorontstekingen kunnen frustrerende dilemma’s worden voor zowel ouders als dokters die moeten beslissen of er antibiotica voorgeschreven worden of niet.

5.Meningitis: (hersenvliesontsteking): De geneesmiddelen die nodig zijn om het leven te redden van kinderen met meningitis kunnen de oorzaak zijn van gehoorverlies.

6.Genetische oorzaken: ongeveer 22% van het gehoorverlies is te wijten aan genetische of syndromatische factoren. De meest voorkomende genetische oorzaak is Downs Syndroom.

7.Charge Syndroom: CHARGE is een ziekte van schedel en aangezicht, meestal zijn er geen oorlellen

8.Waardenburg Syndroom: te herkennen aan de witte bles in het haar.

9.Treacher Collins Syndroom: net zoals het CHARGE syndroom heeft het te maken met vervormingen van schedel en aangezicht,een kleine kin, brede mond, ademhalingsproblemen, misvormde oren en gehoorverlies.

10.Niet gekende oorzaken: ongeveer 53% van de oorzaken van doofheid zijn onbekend.

Meer informatie op de site van Jamie Berke (zelf ook doof) met doorklikmogelijkheden voor nog meer informatie.

http://deafness.about.com/od/medicalcauses/tp/topcauses.htm

Een teken van erkenning voor dove leraar, Glen Sedgwick.

In de voorbije jaren liep hij marathons, probeerde nieuwe leermethodes uit, hielp geld ophalen, probeerde mensen bewust te maken en nam zelfs gehandicapte kinderen mee op vakantie zodat hun ouders even konden uitrusten.
Het is dan ook geen wonder dat hij de erkenning kreeg als Uitstekend Leraar in de streek waar hij woont en werkt, Swindon in het Verenigd Koninkrijk.
Hij is leerkracht in de Moredon Junior School en werd door zijn collega’s genomineerd. Die zien elke dag hoe hij zich engageert voor zijn werk met dove kinderen terwijl hij zelf ook doof is, en zijn cochleaire implant gebruikt om zijn dagelijks werk te doen.
Hij zei:” Toen ik er voor het eerst van hoorde vond ik het zeer vervelend want de directeur verkondigde het voor de hele school tijdens een speciale bijeenkomst.”
Ik ben trots dat ik deze prijs krijg maar mijn collega’s hebben er allemaal recht op. Mensen met hoorproblemen hebben zoveel te bieden, maar de communicatiebarrière houdt nog steeds hun mogelijkheden tegen.

Bron: www.thisiswhiltshire.co.uk/news/headlines

Vallende boom doodt Italiaanse dove toerist.


Italiaanse brandweerlui haalden het levenloze lichaam van een dove man vanonder een eeuwenoude boom die op een groep dove Italiaanse toeristen was omgevallen in het midden van het Italiaanse stadje L’Aquila op zondag 9 april. Eén man overleed en 7 personen die het geschreeuw van de buschauffeur, om hen te waarschuwen, niet konden horen, werden gekwetst. Ze hadden net een ééndagstrip achter de rug en waren aan het instappen op een plein net buiten het station van L’Aquila om terug te keren naar huis, naar Rome.
De buschauffeur riep nog om hen te waarschuwen, maar ze konden hem niet horen. Een 47-jarige man van Valmontone, een voorstad van Rome, was op slag dood toen hij onder de paardekastanje terecht kwam.
Twee vrouwen werden in het ziekenhuis opgenomen met gebroken benen en 5 anderen werden behandeld voor kwetsuren.
Het is niet duidelijk wat de reden is dat de boom plotseling omviel.

Bron: Associated Press, zondag, 9 april, 2006.

Nieuw Zeelandse Gebarentaal wordt derde officiële taal.

Op 6 april vierde Minister Ruth Dyson samen met de Dovengemeenschap de officiële erkenning van de Nieuw Zeelandse Gebarentaal. Het onmiddellijke gevolg is dat om Nieuw Zeelandse Gebarentaal te gebruiken in wettelijke procedures, ook in de rechtbank .Het is een monumentale verwezenlijking voor de Dovengemeenschap die dit al 20 jaar heeft bevochten. De Nieuw Zeelandse Gebarentaal maakt deel uit van de rijke culturele diversiteit van het land. Ze wordt gebruikt door 28.000 mensen, waarvan ongeveer 7.000 Doven. De Nieuw Zeelandse Gebarentaal is eigen aan het land. Het heeft een unieke grammaticale structuur en omvat gebaren die begrippen uit de Maoricultuur uitdrukken. Dit is een grote stap op weg naar een inclusieve maatschappij.
Gebarentaal is ook een officiële taal in Zweden, Denemarken, Finland, Noorwegen, Zwitserland, Ierland, Portugal en Griekenland, in sommige staten en provincies van Canada en in de Verenigde Staten.


Bron: http://www.scoop.co.nz/stories/PA0604/S00137.htm

Twee nieuwe films waarin doof-zijn een belangrijke rol speelt.

‘The secret life of words’, ‘De geheime wereld van woorden’ is een film gemaakt door de Catalaanse regissseur Isabel Coixet. Haar vorige film heet ‘My lifeWithout me’ en die was heel goed, dus dat belooft al voor deze film. De actrice die het heel goed deed in die film was Sarah Polley en die speelt hier ook de hoofdrol van een dove verpleegster. Blijkbaar hoort ze niet zonder apparaten en kan de patiënt honderduit praten. Hijzelf is blind door een ongeval op een boortoren. Rol voor Tim Robbins, toch ook een acteur die voor kwaliteit staat.







De andere film is een Belgische productie. De film heet ‘l’Iceberg’, Frans voor ‘De ijsberg’. Een vrouw in een fastfoodrestaurant sluit zichzelf per ongeluk op in de diepvriezer. Daar rijpt bij haar het idee om een ijsberg van dichtbij te zien. Ze verlaat haar familie en trekt met een dove zeeman op avontuur. De dove acteur Philippe Martz speelt René de zeeman. Kwam in de zalen eind 2005. Een komedie van 84 minuten. Waarschijnlijk voorlopig alleen in Franstalig België en Brussel. De commentaren die ik las waren unaniem positief.

Paus ontvangt doven.

Catechese van Paus Benedictus XVI in gebarentaal. Op woensdag ontvangt de paus bedevaarders in Rome. Op 5 april was daar ook een groep doven bij. Na zijn lezing in het Italiaans gaf hij een samenvatting in 7 talen. De groep van een 100-tal doven konden de audiëntie volgen dank zij een gebarentolk op een reuze tv-scherm.

Bron: www.zenit.org/french/visualizza.phtml?sid=87231

Operatie maakt einde aan 41 jaar doof zijn

Susan Matthews is al 13 jaar moeder en nog nooit hoorde ze het belangrijkste woord dat een kind kan zeggen ‘mama’. Susan is volledig doof geboren en ze hoorde nog nooit haar zoon of dochter. Ze heeft ze als babies nooit horen schreien of haar naam horen zeggen. Maar nu is Susan met een implant een horende moeder geworden. Ze hoort nu alledaagse geluiden en ook haar kinderen. “Toen de implant werd aangezet, was één van de geluiden die ze gebruikten om te testen, het geluid van een horende baby. Dat had ik nog nooit tevoren gehoord.” “Het verschil is immens groot, en de dokters zeggen dat mijn gehoor nog zal beteren naar gelang ik meer geluiden leer te interpreteren. Dochter Sofie is 10, ze zegt: “Om de aandacht van mijn moeder te vangen, moesten we op de vloer stampen, of haar aanraken. Nu hoort ze haar naam roepen. Fantastisch.” Zoon Ben, 13, voegt er aan toe: “We zijn opgegroeid met een moeder die ons niet kon horen, dus is het voor ons ook een grote verandering want nu kan mama ons horen ruzie maken. Ze heeft al gezegd dat ze dan liever haar implant uit doet.”
Susan is doof geboren door een zuurstoftekort bij de geboorte. Het restje gehoor dat ze nog had verdween twee jaar geleden door een zware griep.
Haar moeder Pauline en haar kinderen helpen haar de geluiden herkennen en helpen bij de juiste uitspraak van sommige woorden. Ze moet nog veel leren en er moet nog een lange weg afgelegd worden maar ze is vastberaden. Moeder Pauline geeft toe dat ze altijd al gewild heeft dat haar dochter kon horen en de operatie is haar versie van een mirakel. Om de medische staf van de Bradford Royal Infirmary te danken doet ze mee aan de Great Manchester Run op zondag 21 mei om ze te proberen 5000 pond in te zamelen voor The Ear Trust, een hulporganisatie die dove babies, jongeren en volwassenen helpt in Noord-Engeland.

Bron: http://www.leedstoday.net/

Ronaldinho viert zijn doelpunt in gebarentaal.

Met één van zijn fameuze combinaties scoorde Ronaldinho de 1-0. Van Bommel kreeg de bal na een goede tussenkomst van Casillas, en Roberto Carlos tackelde hem van achteren in het strafschopgebied. Scheidsrechter Medina Cantalejo aarzelde niet: penalty. Kinderspel voor Ronaldinho. Hij scoorde. De Braziliaan hield daarna zijn belofte aan een dove jongen, dat indien hij zou scoren, hij het dovengebaar voor applaus zou maken. Dus stak Ronaldinho de armen in hoogte en draaide zijn handen rond.

Bron: http://www.fcbarcelonaclan.com

Krant voor doven.

Kuala Lumpur: De dove gemeenschap heeft nu zijn eigen krant. Het eerste nummer van MyDeaf NEWS , een krant die 4 keer per jaar verschijnt, werd gisteren gelanceerd door de directeur van het ministerie van sociale zaken, Shamsiah Abdul Rahman.
De krant die gepubliceerd wordt door de Maleisische Dovenfederatie, behandelt onderwerpen in verband met doven, zoals gemeenschapsprojecten voor de doven, rechten van gehandicapte personen, sociale gebeurtenissen en sport.
De voorzitter van de MDF zei in gebarentaal dat de dovengemeenschap nu ook haar stem heeft en dat de krant meer weerklank zal geven aan de dove gemeenschap.
My Deaf News wordt naar alle leden van de Dovenfederatie in Maleisië opgestuurd en kan ook vrij gekocht worden bij de krantenboer.